Öğren

Vasıfsız işe alınanlardan oluşan bir iş gücün var. Şimdi bir şehri üretken yapan adım geliyor: insanlara meslek vermek. Üretim binaların sıradan emekle çalışmaz - işlemek için belirli bir mesleğe sahip işçilere ihtiyaç duyarlar. Ekmek pişiren bir binanın aşçılara ihtiyacı vardır; iyileştiren bir binanın doktorlara ihtiyacı vardır. Bu ders, insanların binalara giriş yapmasının iki yolunu kapsar: onları eğitmek ve içeri almak. Bunlar tek bir el sıkışmanın iki yarısıdır ve bir kez yaptıktan sonra bir daha asla kafa karıştırıcı hissettirmez.

İki tür vatandaş

Herhangi bir anda, bir vatandaş iki şeyden biridir: vasıfsız bir işçi ya da bir mesleğe sahip bir uzman - bir profesör, bir doktor, bir aşçı vb. Vasıfsız işçiler esnektir ama tek başlarına uzmanlaşmış bir binayı çalıştıramazlar. Ürün yapmak için doğru uzmanlara ihtiyacın vardır, bu da ham işe alınanlarından bazılarını eğitilmiş profesyonellere dönüştürmek demektir. Bunu istekli bir yardımcıyla nitelikli bir zanaatkâr arasındaki fark olarak düşün - ikisi de değerlidir, ama yalnızca biri dükkânı işletebilir.

Bir okulda eğitim

Eğitim, vasıfsız bir işçinin uzman olma yöntemidir ve bir okulda gerçekleşir. Maliyet naziktir: 1 enerji artı biraz malzeme, ve 1 saat sürer. Akıllı kısım, bir okulun seviyesi yükseldikçe daha fazla mesleğin kilidini açmasıdır, yani okulun zamanla genişleyen bir geçittir. İşte her seviyenin tam olarak neyin kilidini açtığı, ve iyice bakmaya değer çünkü tüm şehrinin neler yapabileceğini şekillendirir.

• 1. seviye profesör ve polis eğitir.
• 2. seviye itfaiyeci ve doktor ekler.
• 3. seviye rahip ve aşçı ekler.
• 4. seviye barmen ve kumarhane çalışanı ekler.
• 5. seviye terzi, bankacı ve kuyumcu ekler.

Yani henüz mevcut olmayan bir mesleğe ihtiyacın varsa, cevap o meslek açılana kadar okulunun seviyesini yükseltmektir. 1. seviye bir okul iyi bir başlangıçtır, ama terzi ya da kuyumcu isteyen bir şehrin önce okulunu ta 5. seviyeye kadar büyütmesi gerekir. Eğitimini üretim binalarının talep edeceği şeyin etrafında planla ve ne üreteceğine dair hırslarının okulunun temposunu belirlemesine izin ver.

O kilit açma listesini bir menü olarak değil bir merdiven olarak oku, çünkü her seviye altındaki her şeyi korur. 3. seviye bir okul hâlâ 1. seviyeden profesör ve polisleri ve 2. seviyeden itfaiyeci ve doktorları eğitebilir, ve üstüne rahip ve aşçı ekler. Yani asla bir mesleği başka biri için takas etmiyorsun - sadece okul büyüdükçe seçeneklerini genişletiyorsun. Yeni bir belediye başkanı için pratik çıkarım, ne üretmek istediğine bakmak, ihtiyaç duyduğu mesleği bu listede bulmak ve okulunu tam olarak o seviyeye büyütmektir. Hayalin bir gıda atölyesi için bir aşçıysa, okula 3. seviyede ihtiyacın var; erken mesleklerle yetiniyorsan, mütevazı bir 1. seviye okul sana iyi bir süre hizmet eder. Okulu bugün ihtiyacından daha büyük değil, planlarına uyacak şekilde inşa et.

Bir binaya işe almak

Eğitim bir uzman yapar; işe alım o uzmanı çalıştırır. İşe almak için, binanın gerektirdiği mesleğe sahip boş işçileri bitmiş bir binaya atarsın. Her işe alım 1 enerjiye mal olur. Bir binanın ihtiyaç duyduğu işçi sayısı binanın seviyesine eşittir - yani 3. seviye bir binanın tam kadrolu olması için doğru meslekten 3 işçiye ihtiyacı vardır. Bunu somutlaştıralım: aşçıya ihtiyaç duyan 3. seviye bir atölye 3 aşçı gerektirir ve her işe alım 1 enerji olduğu için, onu tam kadrolu yapmak toplamda 3 enerjiye mal olur. Öngörülebilir ve ucuz, tam da sevdiğimiz gibi.

Zinciri baştan sona hayal et, çünkü tüm yolculuğu görmek her adımı küçük hissettirir. Belediye Binası'nda vasıfsız işçiler işe alır, bazılarını aşçı olarak eğitilmek için bir okula yürütür, sonra o aşçıları atölyene alırsın, her biri bir enerji, bina seviyesi kadar aşçısı olana dek. Ancak o zaman üretmeye hazırdır. İlk seferinde çok şey gibi gelir, ama bu yine sadece döngüdür: insanları içeri al, eğit, sonra işe ata. Bunu bir kez yavaşça yap, sonsuza dek otomatik pilotta yaparsın.

O kurucu kuralı neredeyse herkesi şaşırtır, o yüzden seni tökezletmeden önce iyice yerleşsin. Başladığın tanıdık yüzler başka açılardan harikadır - 10. derste asla yaşlanmadıklarını ya da ölmediklerini göreceğiz - ama onlar senin iş gücün değildir. Çalışan nüfusun tamamen işe aldığın ya da satın aldığın insanlardan oluşur. Dolu görünen bir şehre rağmen binaların işçiye ihtiyaç duyduğunu söyleyip durursa, sebep genellikle budur. Kurucuların ötesine bak ve yalnızca işe aldığın elleri say.

Seni, tüm sistemi kafanda basit tutan, meslekler hakkında düşünmenin bir yoluyla baş başa bırakayım. Eğitim ve işe alım aslında sırayla sorduğun iki sorudan ibarettir. Birincisi: doğru türde bir kişim var mı? Yoksa, bir okulda bir tane eğit - ve okul o mesleği sunamayacak kadar düşük seviyedeyse, sunana dek okulu yükselt. İkincisi: o kişi gerçekten binanın içinde işi yapıyor mu? Yoksa, her biri 1 enerji olmak üzere onları içeri al, bina seviyesinin talep ettiği kadar. Karşılaşacağın neredeyse her kadro sorunu, o iki sorudan birine verilen bir hayırdan ibarettir, ve artık her hayırı bir evete nasıl dönüştüreceğini tam olarak biliyorsun.

Oyunun neden hiç meslek istediğini takdir etmeye de değer, çünkü sebep şehrini canlı hissettirir. Herhangi bir işçinin herhangi bir işi yapabileceği bir dünya yavan olurdu - her bina birbirinin yerine geçebilir, her vatandaş yüzsüz bir birim. Bir fırına aşçı ve bir kliniğe doktor isteyerek, oyun insanlarına roller ve şehrine gerçek bir beceriler ekonomisi verir. Bu, okulunun gerçekten önemli olduğu ve iyi kadrolu bir uzman binanın gerçekten bir başarı olduğu anlamına gelir. Yani eğitim ve işe alımın küçük sürtünmesi boş bir meşgale değildir - aynı işe alınanlar yığınını fırıncıları, doktorları ve terzileri olan bir şehre dönüştüren sistemdir.

Bitmiş bir binaya eğitilmiş uzmanlar işe alınmışken, nihayet döngünün kalbine hazırsın: üretim. Ne kadar yol kat ettiğini takdir etmek için bir an dur - arazi, bina, insanlar ve şimdi istasyonlarında duran vasıflı işçiler. Bir sonraki ders, tüm bu dikkatli hazırlığın karşılığını verdiği ve binalarının malzemeleri satabileceğin ürünlere dönüştürmeye başladığı yerdir.