ไม่ช้าก็เร็ว ถ้าคุณอยู่ในประเทศที่มีศัตรู อาจเป็นเมืองของคุณที่ล่มสลาย ผู้โจมตีเอาชนะการป้องกันของคุณ รอดจากการรบ และตั้งหลักเป็นผู้ยึดครองคุณ เป็นความรู้สึกที่ไม่พึงประสงค์ แต่มันไม่ใช่จุดจบของโลก และแน่นอนว่าไม่ใช่จุดจบของเมืองคุณ บทเรียนนี้ว่าด้วยการอยู่ฝั่งผู้รับ คุณรู้ได้อย่างไรว่าถูกยึดครอง มันทำให้คุณเสียอะไร และคุณเริ่มงานขับไล่ผู้รุกรานออกไปอย่างไร การแพ้การรบเป็นความถอยหลัง ไม่ใช่ความพ่ายแพ้ — เรื่องราวจบก็ต่อเมื่อคุณยอมให้มันจบเท่านั้น
คำเตือนมองเห็นได้เสมอ
คุณจะไม่มีวันถูกยึดครองโดยไม่รู้ตัว เมื่อใดก็ตามที่กำลังต่างชาติยึดเมืองของคุณ แผงเล็กๆ จะปรากฏในเมนูด้านซ้ายบนทุกหน้า อยู่เหนือโฆษณาที่หมุนเวียนพอดี บอกคุณอย่างชัดเจนว่าเมืองของคุณถูกยึดครองและโดยใคร มันตามคุณไปทุกที่ในเกมโดยเฉพาะเพื่อไม่ให้คุณพลาด — ไม่ต้องขุดผ่านเมนูเพื่อค้นพบสถานการณ์อันเลวร้ายของคุณ วินาทีที่คุณถูกยึด แผงนั้นก็สว่างขึ้น และมันสว่างอยู่จนกว่าคุณจะเป็นอิสระ ถือเสียว่าเป็นเครื่องเตือนใจประจำว่ามีงานต้องทำ
สำหรับภาพเต็ม คุณไปที่หน้าเมืองของฉัน (เมืองตัวเอง) ซึ่งแสดงเมืองของคุณในมุมมองสงคราม ถ้าคุณเป็นอิสระ มันเพียงแสดงการป้องกันบ้านเกิดของคุณและยืนยันว่าไม่มีกำลังพลต่างชาติยึดคุณอยู่ ถ้าคุณถูกยึดครอง มันระบุชื่อผู้ยึดครองของคุณ แสดงรายการกำลังศัตรูที่นั่งอยู่ในเมืองของคุณพร้อมกำลังรวมของมัน และมอบแผงให้คุณสู้กลับ นี่คือห้องบัญชาการสงครามของคุณ — ที่ที่คุณมาเพื่อเข้าใจแน่ชัดว่าคุณกำลังเผชิญกับอะไรและเปิดการโต้กลับเมื่อคุณพร้อม
ระหว่างถูกยึดครอง คุณจ่ายภาษี 10 เปอร์เซ็นต์
ตราบเท่าที่ศัตรูยึดคุณอยู่ หนึ่งในสิบของทุกสิ่งที่เมืองของคุณผลิต — GOLD ทรัพยากร สินค้า — ไหลไปหาผู้ยึดครองของคุณแทนที่จะอยู่กับคุณ ทุกชั่วโมงที่คุณยังถูกยึดครองคือชั่วโมงของบรรณาการที่จ่ายให้คนอื่น การรั่วไหลที่สม่ำเสมอนั้นคือต้นทุนจริงของการยึดครอง และมันเป็นแรงจูงใจให้คุณลงมือทำแทนที่จะยักไหล่แล้วทำต่อไป ยิ่งคุณปลดปล่อยตัวเองเร็วเท่าใด คุณก็ยิ่งเก็บผลผลิตเต็มของคุณคืนได้เร็วเท่านั้น
คุณยังฝึกกำลังพลได้ระหว่างถูกยึดครอง
นี่คือสิ่งสำคัญที่ทำให้การสู้กลับเป็นไปได้ การถูกยึดครองไม่ได้ทำให้เมืองของคุณหยุดทำงาน อาคารของคุณยังทำงาน สถาบันของคุณยังทำงาน และคุณสามารถฝึกทหารต่อไปได้แม้ในขณะที่ศัตรูนั่งอยู่บนแผ่นดินของคุณ นี่คือวิธีที่คุณตะกายสู่อิสรภาพพอดี เมืองที่ถูกยึดครองไม่ใช่ซากปรักหักพังที่ถูกพิชิต — มันคือเมืองที่อยู่ใต้แรงกดดันที่ยังติดอาวุธให้ตัวเองได้ ดังนั้นการตอบสนองต่อการยึดครองไม่ใช่ความสิ้นหวัง แต่คือการผลิต คุณให้สถาบันของคุณทำงาน สร้างกองรักษาการณ์ใหม่ และเตรียมโจมตีผู้ยึดครองด้วยทุกอย่างที่คุณระดมได้
และมีของขวัญอีกอย่างที่ผู้ป้องกันถือไว้ซึ่งเราพบในบทเรียนที่แล้ว ความสุขของเมืองคุณคือนาฬิกาชีวิตของผู้ยึดครองของคุณ ทหารยึดครองทุกนายมีชีวิตอยู่เพียงเท่าที่เมืองของคุณค้ำจุนพวกเขา ดังนั้นแม้คุณจะไม่สามารถสร้างกำลังมาสู้ได้ทันที เวลาก็อยู่ข้างคุณอย่างเงียบๆ — กองรักษาการณ์ในต่างแดนกำลังตายเสมอ ทีละน้อย และของคุณก็ไม่มีข้อยกเว้น คุณรอให้พวกเขาหมดไปได้ หรือคุณเร่งพวกเขาด้วยการต่อสู้ของคุณเอง ซึ่งพาเรามาสู่การโต้กลับ ธุระที่ฟรีและน่าพอใจของการปลดปล่อย ซึ่งเป็นที่ที่บทนี้จบลง ต่อไปเราเรียนรู้แน่ชัดว่าจะขับไล่ศัตรูออกจากแผ่นดินของคุณอย่างไร